Μυστηριώδης, γι’ αυτό και γοητευτική, η αρχιέρεια στέκεται στον αντίποδα του Μάγου και, κατά κάποιον τρόπο μαζί με αυτόν καθορίζουν το πλαίσιο στο οποίο αναφέρεται η πορεία μάθησης της μεγάλης Αρκάνα: μια ταλάντευση ανάμεσα ώσπου η πραγματικότητα της καθημερινότητας και του υπερπέραν καταφέρουν να γίνουν Ένα.

Είμαστε όμως πολύ μακριά ακόμα: η Αρχιέρεια, ως θηλυκό αρχέτυπο, γνωρίζει καλά να επικοινωνεί με το υποσυνείδητό της. Ακόμα κι αν δεν το ξέρει.

Σαν τη γυναίκα που περιγράφει το τραγούδι του Al Stewart, Year of the cat. Συναντιέται μαζί της σε μια χώρα όπου ο χρόνος γυρίζει πίσω: το ασυνείδητο δε γνωρίζει από χρόνο. Δένεται ερωτικά μαζί του (στα ριξίματα που έχω κάνει, πολλές φορές η Αρχιέρεια δείχνει μια γυναίκα με την οποία υπάρχει / θα υπάρξει ερωτική σχέση). Δεν δίνει καθόλου χρόνο για ερωτήσεις, αφού δεν έχουν καμμία σημασία. Ο αφηγητής χάνει την αίσθηση του προσανατολισμού. Την αρχιέρεια την κινεί μια άλλη, εσωτερική πυξίδα και τον περνά μέσα από μια κρυφή πύλη σε έναν απροσδόκητο κόσμο.

Η μέρα φεύγει κι ο αφηγητής έχει αποκοπεί από τον κόσμο που ήξερε. Έχει λάβει το μήνυμα, κατάφερε ν’ ακούσει κι αυτός τον βαθύτερο εαυτό του. Και, παρ’ όλο που ξέρει πως κάποτε θα φύγει (κάθε κάρτα της Αρκάνα είναι ένα στάδιο που πρέπει να το υπερβεί κανείς) αποφασίζει να μείνει.

Η σημερινή κάρτα είναι από την Mythic Tarot και απεικονίζει την Περσεφόνη.