Posted on February 27th, 2008 at 11:03 pm by Jean-Lyc
Το έτερο θηλυκό αρχέτυπο της ταρώ. Αυτή τη φορά το θηλυκό πρότυπο εκδηλώνεται στη διάσταση της γονιμότητας. Αν ο Μάγος ενδιαφερόταν για την πράξη, η Αυτοκράτειρα ενδιαφέρεται στην όμορφη πράξη. Κι αν η Αρχιέρεια ακούει την εσωτερική φωνή της, η Αυτοκράτειρα την εκδηλώνει.
Ένα θηλυκό αρχέτυπο το οποίο το έχει πιάσει πολύ καλά ο Φοίβος Δεληβοριάς στο τραγούδι του «Η γυναίκα του Πατώκου». Ο οποίος σίγουρα ψυλλιάζεται πως δε λέει τίποτα το εξωπραγματικό. Η γυναίκα του Πατώκου δεν είναι «θεωρία μέσα σε άρρωστα μυαλά», αλλά μια θηλυκή εικόνα που επιμένει για χιλιετηρίδες.
Είναι η γυναίκα που ξέρει να φροντίζει. Γιατί όταν λέει «και ρίχνει και σε μας καμμιά ματιά», εμένα ο νους μου δεν πάει στο πονηρό, αλλά στη φροντίδα. Δεν είναι απλώς γόνιμη, αλλά εγκυμονεί τα ομορφότερα παιδιά. Η γονιμότητα δεν εκφράζεται μόνο υλικά, αλλά και ψυχικά (“βγάζει αστράκια απ’ τη σκληρή τη μοναξιά”). Συναισθηματική, χωρίς να παρασύρεται (“του κρατάει το χέρι στην καρδιά”).
Πρέπει όμως να σημειώσουμε πως δεν είναι καθόλου η υποτακτική γυναικούλα. Κάθε άλλο: «όταν μαζί του διαφωνεί, κάνει καλά»!
Είναι αξιοσημείωτο τέλος πως ο Φοίβος, χωρίς να το καλοκαταλαβαίνει, στο ρεφρέν, αντιπαραβάλει το αιώνιο αυτό θηλυκό πρότυπο με όλα τα εφήμερα πρότυπα που μας κατακλύζουν.
Η σημερινή κάρτα, από την αρχαιότερη τράπουλα ταρώ που μας σώζεται και που φέρει το όνομα Sforza – Visconti, από το όνομα της οικογένειας των Ιταλών αριστοκρατών για την οποία φτιάχτηκε.

Μυστηριώδης, γι’ αυτό και γοητευτική, η αρχιέρεια στέκεται στον αντίποδα του Μάγου και, κατά κάποιον τρόπο μαζί με αυτόν καθορίζουν το πλαίσιο στο οποίο αναφέρεται η πορεία μάθησης της μεγάλης Αρκάνα: μια ταλάντευση ανάμεσα ώσπου η πραγματικότητα της καθημερινότητας και του υπερπέραν καταφέρουν να γίνουν Ένα.