Too much fun!

Ενώ για όλο το μεσοδιάστημα είχα κάνει ένα προσεκτικό πρόγραμμα μπλογκαρίσματος, με τραγούδια, με σκαριφήματα των ποστ με.. με.. με…

Κατέρρευσε θριαμβευτικά ανάμεσα σε μαζώξεις φίλων, αλκοόλ και πολλά μελομακάρονα.

Χρόνος για blogging μηδέν.

Και φτάνουμε σε τούτη την αποφράδα ημέρα. Διότι ναι μεν υποτίθεται γιορτάζω (εμείς οι δωδεκαθεϊσταί… τεσπα, άλλη φορά) αλλά δεν μπορώ να ξεπεράσω το παιδικό τραύμα πως, η μέρα της γιορτής μου, συνέπεφτε κατά κανόνα με το άνοιγμα των σχολείων μετά το 15ήμρο καθησιό! Το σχολείο τέλειωσε, η γρουσουζιά συνεχίζεται: Jean - Lyc - Πάπλωμα, σημειώσατε δύο, τελευταία στιγμή έφτασα στη δουλειά, και είμαι χωρίς τηλέφωνο και με κλεμμένο ίντερνετ…

Αλλά όχι, το πρώτο ποστ της καινούργιας χρονιάς θέλω να είναι χαρούμενο κι ελπιδοφόρο. Και τι ευχές να σας στείλω για την καινούργια χρονιά;

Αποφάσισα λοιπόν να σας στείλω το παλιό αυτό κλασικό τραγούδι των Aerosmith, το οποίο περιέχει τις σπουδαιότερες, για μένα κινητήριες δυνάμεις:

- Τη μουσική («Sing…»)

- Τα όνειρα («Dream on..»)

Και τη Liv Tyler.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!