Lemuria - Hunk of Heaven
Posted on August 11th, 2007 at 5:02 am by Jean-Lyc

Σήμερα ξύπνησα με πολύ ωραία διάθεση κι έχω σκοπό να σας τη μεταδώσω.

Αφού λοιπόν έχουμε και καλοκαιράκι, θα κάνουμε ένα ταξίδι στους τροπικούς. Θα πάμε στη Χαβάη. Και θα πάμε 28 χρόνια πίσω, στα 1978.

Εκείνη την εποχή, μεσουρανούν ακόμα οι θεωρίες για τους χαμένους πολιτισμούς. Κι αν εμείς έχουμε ακουστά για μια Ατλαντίδα, στον Ειρηνικό μιλούν για τη χαμένη ήπειρο της Λεμουρίας, μέρος της οποίας ήταν και η Χαβάη. Από τη μυθική ήπειρο, θα πάρει το όνομά του το συγκρότημα αλλά και οι κοπελιές που κάνουν τα φωνητικά, οι Ladies of Lemuria.

Με τέτοιο όνομα, μάλλον ήταν φυσικό επακόλουθο το ότι ο δίσκος έμεινε για χρόνια στην αφάνεια, για να ανακαλυφθεί χρόνια μετά από τους συλλέκτες βινυλίου. Κρίμα, πραγματικά, διότι, αν κρίνω από το συγκεκριμένο κομμάτι κι από τα αποσπάσματα στο allmusic, μιλάμε για έναν από τους καλύτερους «χαμένους» δίσκους του είδους.

Τεσπα, αρκετά είπα. Funky Σ/Κ σε όλους!

ΥΓ. Πόσες ώρες μελέτης χρειάζομαι για να παίζω τέτοιο μπάσο;

Rocky Horror Picture Show - Science Fiction/Double Feature
Posted on August 8th, 2007 at 4:09 pm by Jean-Lyc
Δεν ξέρω τι κόλλημα έχω φάει τις τελευταίες μέρες με το Rocky Horror Picture Show. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, έχω κολλήσει α) στην εξαιρετική ερμηνεία του Tim Curry και β) στα μισά τραγούδια.
Είστε φαν κι εσείς; Ποιο είναι το αγαπημένο σας τραγούδι; Το δικό μου, είναι το εισαγωγικό. Science Fiction/Double feature. Τι κι αν ολόκληρη η ταινία είναι μια παρωδία των horror - science fiction b-movies; Το τραγούδι αυτό τις λατρεύει. Και μας καλεί να τις θυμηθούμε.
Η πρωτότυπη ιδέα του Richard O’ Brien, για τους τίτλους ήταν να μονταριστούν με σκηνές από τις ταινίες στις οποίες αναφέρεται το τραγούδι. Δυστυχώς, όταν μάθανε πόσο κοστίζανε τα δικαιώματα για κλιπς από όλες αυτές τις ταινίες, η ιδέα εγκαταλείφθηκε.
Ευτυχώς, βρέθηκε ένας φαν της ταινίας με αρκετά καντάρια τρέλλα ο οποίος πραγματοποίησε, με τα δικά του μέσα, αυτήν την ιδέα και σας την παρουσιάζω.
ΥΓ. Το ποστ αυτό το αφιερώνω στη συνάντηση της περασμένης Παρασκευής. Κι ας είναι οι σινεφίλ αναζητήσεις του τραγουδιού τελείως άσχετες με τον Αντονιόνι.

Françoise Hardy - Tous les garçons et les filles
Posted on August 1st, 2007 at 1:21 pm by Jean-Lyc
Η στερεότυπη μομφή για το γαλλικό τραγούδι είναι πως δεν ασχολείται παρά μόνο με ένα θέμα: l’ amour. Το σημερινό μας τραγουδάκι θα επιβεβαιώσει αυτό το στερεότυπο. Η Françoise Hardy…
… μισό λεπτό, η σημερινή τραγουδίστρια δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή στην Ελλάδα, καλύτερα λοιπόν να σας τη συστήσω. Από δω, η Françoise Hardy:


Η οποία κάνει το ντεμπούτο της το 1962, σε ηλικία 18 ετών (περίπου τότε και η φωτογραφία). Το Tous les garçons et les filles είναι μόλις το δεύτερο single που κυκλοφορεί - με δικούς τις στίχους και μουσική, να το πούμε αυτό!
Το περιεχόμενο του τραγουδιού, όπως λέγαμε, ο έρωτας. Η Françoise παρατηρεί τα συνομήλικά της αγόρια και κορίτσια που περπατάνε μαζί στο δρόμο και μελαγχολεί που δεν έχει βρει κι εκείνη ένα ταίρι. Κι ονειρεύεται τη στιγμή που θα γνωρίσει τον αληθινό έρωτα, περιγράφοντάς τον με όλη την αθωότητα μιας πρώιμης εφηβείας.
Δεν ξέρω, το τραγούδι μπορεί να σας φανεί λίγο μελό, λίγο γλυκανάλατο, λίγο «πεπαλαιωμένο». Μπορεί να έχετε δίκιο. Αλλά, προσωπικά, μια ενορχήστρωση που αποπνέει την ατμόσφαιρα των sixties, και μια νεαρή παριζιάνα να τραγουδά με τη μελωδική της φωνή (και την άψογη προφορά της) το παράπονό της που δεν έχει γνωρίσει ακόμα τον αληθινό έρωτα, αγγίζει μια ξεχασμένη μου χορδή και με στέλνει πίσω, την εποχή που ακόμα ονειρευόμουν τον αληθινό έρωτα…
…«Sans peur du lendemain».

  Next Entries »